وقت موصیبت آدما مهربون میشن

آب سرد - خاک سرد کافور سرد

آدما زود دل می کنن و زود فراموش می کنن

مرگ آدما را هوشیار می کنه

گر چه خسته از تنهایی و غربتیم آما تو نیا ... !

هنوز مظلومیت علی (ع) را در کوفه بی معرفت اشک می ریزیم و نمی دانیم چه شد که اشک های علی (ع) در چاه شد ؟

باور کن شاهد مدعی نیامدنت نیستم ... همین دیروز ها بود که دیدم عمروعاص ها قرآن بر نیزه کردند و طلحه و زبیر ها شمع های بیت المال را به تاراج بردند و زنان سوار بر اشتران طمع و قدرت جمل ها به راه انداختند و برای علی زمانمان جام های زهر پیشکش فرستاند !

تشنه ایم ... تشنه ی قطره ای از محبتت آقا جان

و روزگارمان لبالب از نامردای هاست اما تو ... نیا !

چون دست یاریمان برای کودک یتیم همسایه کوتاه است و فرهنگمان این یتیم به استمار کشیده شده ... این فرهنگ برهنگی برایمان زیباست !

 پس باید تلاش کنید برای آمدن ظهور آقا !

    هر گه یاد روی تو کردم جوان شدم

شکر خدا که هر چه طلب کردم از خدا

بر منتهای طلب خود کامران شدم

         تمام عاشقانه های زمین به تو ختم می شود

هنوز یادم نرفته یا مهدی (ع)

شهداد زنده اند ولی ما مردیم سعی کن تا زنده باشی تا شهدا هم زنده بمانند یا علی مدد